Slavernij

Ik word er helemaal kots van. Al die mensen die Polen, Tsjechen, Bulgaren of weet ik wat laten werken voor een schijntje.

“ze mogen zelfs bij ons slapen”, ja, denk ik dan, maar niet in de logeerkamer maar gewoon in de ruimte waar gewerkt wordt. Ze kunnen ’s avonds wat luchtbedden neerleggen en op een gasje hun blikjes opwarmen.

“Oh”, kirde mijn buurman, “ze werken 12 uur per dag en 6 dagen per week. En ik dacht eerst dat zal de kwaliteit niet ten goede komen, maar ze leveren heel behoorlijk werk. Maar ik heb dan ook gewoon een aannemer die ze in dienst heeft. Dus allemaal heel legaal en het scheelt gewoon veel in geld. Ik ben er heel tevreden over.”

Nou, da’s nog mooi. Mijn buurman weet natuurlijk net zo goed als ik dat die Polen hem € 12,50 per uur kosten maar dat ze maar € 3,– per uur uitbetaald krijgen. Dat is € 9,00 per uur, per Pool voor de aannemer die voor dat geld deze mensen opdrijft en uitbuit.

Ik ken ook mensen die de aannemer er buiten laten en zelf een stapeltje Polen inhuren. Dan wordt er een deal gemaakt. € 5,– per uur. Ze voelen zich dan erg bijdehand, en komen vaak bedrogen uit. Want dan staat er geen aannemer met een zweep en dan moet Jan-Jaap dat zelf doen. Maar Jan-Jaap is natuurlijk niet gek. Hij houdt zijn mond tegen die Polen, ze verstaan hem trouwens toch niet, en hij neemt alles voor lief en bedenkt iedere keer als er iets gebeurt wat hij eigenlijk niet wil: ZE KOSTEN MAAR 5 FUCKING EURO’s PER UUR.

Maar de Polen zijn ook niet gek, die hebben meteen door wat een softie Jan-Jaap is en traineren de boel. Ze zijn er wel 12 uur per dag maar werken geen 12 uur. Jan-Jaap durft toch niets te zeggen. Die had eerst een offerte laten maken bij een aannemer en die had gezegd dat hij er 3 weken over zou doen met 4 mensen. Jan-Jaap meteen zijn pocketcalculator gepakt en gerekend. Het was heel simpel: de aannemer vroeg € 45,– per uur per man en die Polen € 5,–. Zullen ze er wat langer over doen, dan was hij nog veel goedkoper uit.

En nou is het grappig want Jan-Jaap weet altijd precies wat de dingen hem kosten en blaat het graag de wereld rond hoe bijdehand hij wel niet is en hoe hij nu ook weer die en die te slim is af geweest. Maar over de Polen hoor je Jan-Jaap niet meer. Maar ik weet zeker dat je de Polen wel hoort gniffelen over Jan-Jaap: “weer zo’n stomme kaaskop genaaid!”

Den Haag, 12-3-11