Op visite

 

We waren gisteren met McK op bezoek bij vrienden en ineens dacht ik: “he, het wordt een volwassen hond. Ze wordt rustiger.”

Ze stormde, zoals gewoonlijk, naar binnen. Begroette Ernst en Aïna, rende verder door het huis: “is hier nog iets veranderd? Kan ik mijn hondenbrokje vast krijgen. Is er ook water? Mag ik even in de tuin spelen…….” enz. enz.

Maar toen dat ritueel afgedaan was stond ze rustig voor het raam naar buiten te kijken, speelde wat met een bal en een touwtje, ging nog eens de tuin in en vermaakte zichzelf. Het was nog niet zo dat ze rustig ging liggen. Wat zeg je? Dan hadden we eerst met haar moeten gaan wandelen? Maar natuurlijk hebben we dat gedaan. Naar het bos. Ze wordt alleen niet moe van het bos. Ze heeft een topconditie en een uurtje wandelen en spelen in het bos is echt niet vermoeiend. Als we na het bos gewoon naar huis gaan begint ze juist als een dolle te spelen: “mijn spieren zijn nu lekker los, zullen we even voetballen in de gang?”

Den Haag, 6-3-11