Onenightstand

Anouk omhelsde haar zus stevig. “Wat heerlijk om je weer te zien. Hoe was de reis? Ga je morgen naar de trouwerij? …….”

Marijke lachte.  “Wat ben ik blij dat ik er ben.” Anouk nam de reistas over. “Natuurlijk ga ik morgen naar de trouwerij. Ik blijf veertien dagen en ik logeer zoals altijd in Het Witte Huis. Je bent een schat dat je me af bent komen halen.”

Marijke kuste haar zus op haar wangen. “Je ziet er goed uit zeg. Ben je verliefd of zo?”

Anouk grijnsde ondeugend. “Yes!, ik ben verliefd. Ik zal het je allemaal vertellen vanavond, als wij samen gaan stappen.”

“Oh nee. Ik heb net een reis van 22 uur achter de rug, ik ben doodmoe en als ik morgen naar de trouwerij ga wil ik er niet als een vaatdoek uitzien. Ik ga naar mijn hotel, neem een lekker warm bad en dan met een boek naar bed. De rest van de 14 dagen zijn voor jou.” Marijke geeuwde
uitgebreid.

“Hé get, je wordt een oud wijf. Je kunt wel zien dat ik tien jaar jonger ben.” Lachend gaf Anouk Marijke een duwtje en samen liepen ze naar
de uitgang van Schiphol en naar de auto van Anouk.

In het hotel pakte ze haar koffer uit, lag lekker lang in bad, waste haar haar, lakte haar nagels en ging in haar kamerjas op bed liggen met haar boek. 19.30 uur. Toen pas besefte ze dat ze een razende trek had. Ze stond op,  trok een eenvoudig zwart jurkje aan, stak haar blonde krullen op, stifte haar lippen en liep naar beneden. Het was vol in het kleine restaurant. Er stond een lange man bij de ingang. “Dag Tom, wat leuk dat
ik je zie. Kan ik nog wat te eten krijgen? Iets simpels. Hoe is het met Door en de kinderen?” Terwijl Tom haar naar haar tafeltje bracht vertelde hij dat zijn gezin het uitstekend maakte. “Heb je vakantie of zo?” “Ja, ook, maar ik ben hier voor het zoveelste huwelijk van mijn moeder. Ze gaat morgen trouwen: voor de vijfde keer. Ze mailde me: “dit keer op huwelijkse voorwaarden” met de datum en de tijd. Ik heb mijn familie zo’n tijd niet gezien en nu kan ik het mooi combineren. Ik verheug me erop. Wat is het trouwens druk vanavond. Het ziet er allemaal goed uit Tom.” Tom, ober, barkeeper, manusje van alles maar ook de eigenaar van het hotel, straalde.

Marijke ging aan het tafeltje zitten. “Wat kun je me aanraden?”

“Neem de tong, die is heerlijk. Een lekkere salade erbij, gebakken aardappelen. Simpel maar lekker en zal ik je vast een glas wijn brengen?”

Marijke keek om zich heen. Het was een gezellig geroezemoes.
Naast haar was nog een tafeltje voor 1 persoon. Er zat een slanke man aan met donker haar. Terwijl haar ogen over hem heen gleden keek hij plotseling op. Een smal intelligent gezicht met onwaarschijnlijk blauwe ogen die haar recht aankeken. Ze voelde haar wangen warm worden en knikte hem toe. Hij glimlachte en ging verder met zijn maaltijd.

De tong was inderdaad heerlijk. Toen ze klaar was stond ze op. Tom kwam naar haar toe. “nog een glas cognac aan de bar Marijke?” Ze knikte en liepen samen  naar de bar. Ze wisselden nieuwtjes uit. De
man van het tafeltje naast haar kwam ook naar de bar en ging naast haar zitten.
“Tom, geef mij ook maar zo’n glas. Mag ik me even voorstellen? Emile Vervére.” En hij keek haar weer aan met die intense blauwe blik.

“Marijke de Winter”.

“Marijke en ik zijn oude vrienden” zei Tom tegen Emile. “Emile is hier regelmatig te gast.”

Marijke en Emile schudden elkaar de hand. Het leek wel of er vonken oversprongen. Marijke kreeg weer een kleur.

“Zo jongens, ik ga eens in de keuken kijken en Emile wil vast wel de honneurs waarnemen, nietwaar Emile?” Die knikte.

“O.K. Tom, ik zie je nog wel. Doe ze thuis de groeten van me.”

Tom gaf haar een kus op haar wang, zei Emile gedag en verdween.

“Zo te zien is Tom nogal op je gesteld” zei Emile.

“Tom is een schat. Wat doe jij zoal op een doordeweekse avond in Den Haag?”

“Behalve nu op jou passen? Zaken. En jij?”

“Familiebezoek. Maar ik wil nooit bij de familie logeren.”

“Zal ik je nog eens inschenken?” Emile pakte de cognacfles die nog op de bar stond. “Mooie cognac voor een mooie vrouw.”

“Vleier” zei ze luchtig, maar haar hart bonkte in haar keel.

Na een kwartier stond ze op. “Emile, ik ga naar boven want ik ben hondsmoe. Leuk je ontmoet te hebben. ”

“Wacht, ik loop met je mee.” Hij gaf haar een arm  en samen liepen ze de trap op. Voor haar deur bleef hij staan en stak de fles cognac omhoog: “nog 1 afzakkertje?”

Ze werd ’s nachts om 3 uur wakker met een enorme dorst. Naast haar lag Emile. Ze glimlachte en maakte hem wakker. “Emile, je moet weg want je moest ergens heel vroeg zijn zei je. Van mij mag je blijven liggen.” Ze
kuste hem, draaide zich om en viel meteen weer in slaap. Toen ze om 8 uur weer wakker werd was Emile verdwenen.

Marijke nam een douche en kleedde zich zorgvuldig. Werkte de wallen onder haar ogen weg en maakte zich bescheiden op. Ze neuriede zachtjes. Ze ging meteen naar het stadhuis. Om 10 uur was de trouwerij.

In het oude stadhuis op de Groenmarkt zag ze haar moeder. “Mam, mam…” Haar adem stokte in haar keel. Haar moeder draaide zich om en zei: “schat, wat heerlijk dat je kon komen. Hier is mijn andere schat, Emile Vervére. Ik dacht even dat deze trouwerij niet door kon gaan want Emile kwam vannacht om 4 uur thuis van een zakenreis. Hondsmoe maar tevreden, zoals hij zei. Emile, darling, dit is mijn oudste dochter Marijke…….”

Marijke keek in een paar onwaarschijnlijk blauwe ogen.

Den Haag, 13-8-11