McK en de verbouwing II

Ik heb een tijd geleden al geschreven over McK en de verbouwing. Maar vandaag sloeg werkelijk alles.

Het huis van de buren is een tuinmuur van ons. Het onderhoud is voor de buren (gemeente) en die laten zo’n huis dan eerst verkommeren en als het bijna instort gaan ze het opknappen. De wethouder die daar over gaat heeft vast nooit een huishoudboekje gehad. Ik ook niet, maar ik kan zo wel begrijpen dat normaal onderhoud goedkoper is dan deze manier van “onderhoud”.                                                                                             Vandaag werd er een steiger in onze tuin geplaatst t.b.v. de muur die ernstige scheuren vertoonde. Nu is een steiger bij de buren plaatsen al heel wat  voor een hond, maar een steiger opbouwen in je eigen tuin door vreemde mannen is weer een ander paar klompen, om met Joost te spreken.

Ik heb de heren maar op de koffie gevraagd zodat McK even kennis kon maken en dat hielp. “Oh, het zijn de mannen maar…”.  Zo, dat hadden we gehad. Maar een uurtje later was er op straat een hels kabaal: het geluid van zo’n enorme trilmachine die stratenmakers gebruiken om de pasgelegde stenen vast te trillen. Ik dacht dat McK gek werd. Ze had nu aan de ene kant van het huis de steigeropbouw, boren, hameren en kloppen en een gillende zaagmachine en aan de andere kant die
vreselijke trilmachine, wat trouwens een gewoon vorkheftrucje bleek die het zand aansjouwde voor weet ik veel. (misschien wel voor die mottige muur).

Ik heb McK opgepakt en we
zijn weggegaan.

Den Haag, 25-3-10